Η Γλώσσα επιδρά άμεσα στο Νευρικό μας σύστημα
Λίγο καιρό πριν είχα παρακολουθήσει ένα βιντεάκι που μιλούσε για την επίδραση που έχουν στο σώμα μας οι λέξεις που χρησιμοποιούμε. Μάλιστα στο τέλος έλεγε “Προσέξτε τι λέτε γιατί το σώμα σας ακούει”.
Αυτή είναι μια αρχή που ο Νευρογλωσσικός Προγραμματισμός και το mBit γνωρίζουν και χρησιμοποιούν.
Η αναζήτησή μου έγινε ώστε να δω τον μηχανισμό που γίνεται όλο αυτό.
Η Γλώσσα δεν είναι απλώς ένα εργαλείο επικοινωνία αλλά είναι ένας από τους πιο ισχυρούς αρχιτέκτονες του ανθρώπινου εγκεφάλου, κάτι παρόμοιο είδαμε στις χειρωνακτικές εργασίες .
Κάθε φορά που μιλάμε, ακούμε, διαβάζουμε, σκεφτόμαστε το νευρικό μας σύστημα υφίσταται δομικές και λειτουργικές αλλαγές. Σε όλο αυτό συμμετέχουν η Νευροπλαστικότητα (δημιουργία νέων νευρικών συνδέσεων), το γλωσσικό δίκτυο του εγκεφάλου, ο γνωστικός έλεγχος και “Γλώσσα” των Συναισθημάτων και το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα.
- Νευροπλαστικότητα: Η εκμάθηση και η χρήση της γλώσσας αναδιαμορφώνουν τη φυσική δομή του εγκεφάλου μέσω της νευροπλαστικότητας.
- Σαν ένας μυς που μεγαλώνει στο γυμναστήριο! Επειδή ένας πολύγλωσσος εγκέφαλος πρέπει συνεχώς να κάνει μια δύσκολη δουλειά –να επιλέγει τη σωστή λέξη από τη μία γλώσσα, να “κλειδώνει” την άλλη γλώσσα για να μην μπερδευτεί και να αλλάζει κανόνες γραμματικής στο δευτερόλεπτο– η περιοχή αυτή υπερτρέφεται. Το νευρικό σύστημα βλέπει ότι αυτή η περιοχή ζορίζεται, οπότε στέλνει ενισχύσεις: δημιουργεί περισσότερα νευρικά κύτταρα και πιο δυνατές συνδέσεις. Αυτή η “πυκνότητα” δεν σε βοηθάει μόνο στο να μιλάς ξένες γλώσσες. Σου δίνει αυτό που λέμε ισχυρότερο γνωστικό έλεγχο.
- Γλωσσικό δίκτυο του εγκεφάλου: Έχει μια περιοχή παραγωγής και μια κατανόησης.
- Η περιοχή παραγωγής είναι υπεύθυνη για την παραγωγή του λόγου και τη γραμματική. Αν σκεφτείτε μια λέξη, αυτή η περιοχή αναλαμβάνει να συντονίσει τους μύες του στόματος για να την προφέρετε.
- Η περιοχή κατανόησης είναι υπεύθυνη για την κατανόηση του λόγου. Μετατρέπει τους ήχους που ακούτε σε νοήματα
- Ο Γνωστικός έλεγχος: Εδώ γίνεται η διαχείριση της γλώσσας, ειδικά η εναλλαγή μεταξύ διαφορετικών γλωσσών ή ακόμα και η επιλογή της κατάλληλης λέξης σε μια συζήτηση, γυμνάζει το προμετωπιαίο φλοιό. Αυτό οδηγεί σε
- Ενισχύεται η προσοχή, η μνήμη εργασίας και η ικανότητα φιλτραρίσματος των περισπασμών.
- Έχει αποδειχθεί ότι οι δίγλωσσοι ασθενείς εμφανίζουν τα συμπτώματα του Αλτσχάιμερ κατά μέσο όρο 4 έως 5 χρόνια αργότερα σε σχέση με τους μονόγλωσσους, καθώς ο εγκέφαλός τους βρίσκει εναλλακτικούς νευρικούς δρόμους για να λειτουργήσει.
- Η Γλώσσα των συναισθημάτων και το ΑΝΣ: Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε και ο τρόπος που μιλάμε στον εσωτερικό μας διάλογο επιδρούν στο αυτόνομο νευρικό σύστημα.
- Λέξεις Απειλής / Άγχους: Όταν ακούμε ή χρησιμοποιούμε αρνητικές και απειλητικές λέξεις, ενεργοποιείται η αμυγδαλή (το κέντρο του φόβου στον εγκέφαλο). Αυτό πυροδοτεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, αυξάνοντας τους καρδιακούς παλμούς και την έκκριση κορτιζόλης (ορμόνη του στρες).
- Λέξεις Ενθάρρυνσης / Ηρεμίας: Θετικές λέξεις ή ηρεμιστικοί τόνοι φωνής ενεργοποιούν το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο μειώνει το στρες, ρίχνει την πίεση και φέρνει το σώμα σε κατάσταση χαλάρωσης
Ο εσωτερικός διάλογος (inner speech ή self-talk) είναι μια από τις πιο συναρπαστικές λειτουργίες του ανθρώπινου νευρικού συστήματος. Δεν πρόκειται για μια απλή “αφηρημένη σκέψη”, αλλά για μια κυριολεκτική εσωτερική ομιλία. Όταν μιλάς στον εαυτό σου, ο εγκέφαλος εκτελεί σχεδόν τις ίδιες νευρικές διεργασίες που κάνει όταν μιλάς φωναχτά.
Με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης σας αντιγράφω σύντομα συμπεράσματα από μελέτες για την δύναμη της εσωτερικής μας φωνής.
Πώς το “Chatter” (το εσωτερικό σαμποτάζ) αλλάζει το νευρικό σύστημα
Μελέτη: “Self-Talk as a Regulatory Mechanism: How You Name Yourself Matters” –> (Υπάρχει ελεύθερο σε PDF)
Συγγραφείς: Kross, E., et al. (Journal of Personality and Social Psychology, 2014)
- Τι ανακάλυψε: Η μελέτη αυτή έδειξε μια εκπληκτική νευρολογική διαφορά στον τρόπο που μιλάμε στον εαυτό μας. Όταν κάποιος είναι αγχωμένος και λέει “Γιατί είμαι τόσο νευρικός;” (πρώτο πρόσωπο), ενεργοποιείται η αμυγδαλή και το σύστημα του στρες.
- Αν όμως χρησιμοποιήσει το όνομά του ή το δεύτερο πρόσωπο (“Γιατί ο [Όνομα] είναι νευρικός;” ή “Γιατί είσαι έτσι;”), ο εγκέφαλος κάνει ψυχολογική αποστασιοποίηση. Αυτό μειώνει άμεσα τη δραστηριότητα στο δίκτυο που επεξεργάζεται την απειλή (αμυγδαλή) και ενεργοποιεί τον προμετωπιαίο φλοιό, που ρυθμίζει τα συναισθήματα.
Η σιωπηλή κίνηση των μυών (Ηλεκτρομυογραφία)
Μελέτη: “Covert speech and speech muscle activity”
Συγγραφείς: Livesay, J. R., et al. (Perceptual and Motor Skills, 1996)
- Τι ανακάλυψε: Αυτή η μελέτη επιβεβαίωσε παλαιότερες θεωρίες (του Vygotsky) χρησιμοποιώντας ηλεκτρομυογράφημα (EMG). Διαπίστωσε ότι όταν κάνουμε έντονο εσωτερικό διάλογο, στέλνονται μικροσκοπικά, υποσυνείδητα ηλεκτρικά σήματα στους μύες της γλώσσας και των φωνητικών μας χορδών. Οι μύες μας προσπαθούν να κινηθούν για να προφέρουν τις σκέψεις μας, αλλά το νευρικό σύστημα τους “φρενάρει” την τελευταία στιγμή.
Ο εσωτερικός διάλογος είναι μια πραγματική σωματική και νευρολογική λειτουργία. Ο τρόπος που επιλέγεις να μιλάς μέσα στο κεφάλι σου μπορεί κυριολεκτικά να “χαλαρώσει” ή να “στρεσάρει” το νευρικό σου σύστημα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Πηγές και Πληροφορίες:
Βιβλίο: “Ξυπνήστε το Γίγαντα Μέσα Σας”, Tony Robbins
Βιβλίο: “Η Βιολογία της Πεποίθησης”, Bruce Lipton
Βιβλίο: “Εσείς είστε το Placebo”, Dr. Joe Dispenza
Εργασία: “Self-Talk as a Regulatory Mechanism: How You Name Yourself Matters“, Kross, E., et al. (Journal of Personality and Social Psychology, 2014)
Μελέτη: Covert speech and speech muscle activity“, Livesay, J. R., et al. (Perceptual and Motor Skills, 1996)
